Lokalni hodowcy przechodzą na proste style budowania-całorocznego sadzenia

Cały ranek spędziłem, wędrując po polach uprawnych na obrzeżach miasta, zatrzymując się, aby porozmawiać z dziesiątkami-drobnych hodowców, którzy hodują zielone warzywa liściaste i miękkie owoce na pobliskich straganach. Większość z nich powiedziała mi, że zmęczyło ich zajmowanie się starymi drewnianymi ramami, które szybko gniją, gdy deszcz utrzymuje się tygodniami.
Jeden z-rolników w średnim wieku, Lee, poprowadził mnie do swojej rosnącej zagrody na tyłach swojej ziemi, wskazując na solidną ramę podtrzymującą przezroczyste pokrycie nad głową. Wyjaśnił, że wybrał szkielet ze stali szklarniowej PC zeszłej wiosny po tym, jak zobaczył, jak sąsiad próbuje naprawić popękane drewniane podpory przez wiele pór deszczowych. Przez chwilę opieraliśmy się o krawędź konstrukcji, a on zwrócił uwagę, jak łatwo jest zmienić położenie części ramy, gdy trzeba zwolnić dodatkową przestrzeń dla wyższych rosnących winorośli, bez konieczności całkowitego burzenia dużych sekcji.
Idąc dalej polną drogą, która łączy wszystkie te małe działki, zauważyłem, że wiele innych działek nadal opiera się na prowizorycznych słupach i kawałkach drewna wyciągniętych ze starych odpadów budowlanych. Kobieta sprzedająca w pobliżu świeże truskawki powiedziała, że ​​przez lata wstrzymywała się z przejściem na konstrukcje metalowe, głównie dlatego, że wolała naprawiać tanie, łatwo dostępne drewno, gdy tylko pojawiały się drobne pęknięcia. Przerwała, aby zerwać garść dojrzałych jagód i podała je podczas rozmowy, wspominając, że może ponownie rozważyć ustawienie w przyszłym roku, gdy jej obecne drewniane podpórki zaczną się całkowicie rozpadać.
Nikt, z kim rozmawiałem, nie wspomniał o skomplikowanych udoskonaleniach technicznych ani ogólnych trendach branżowych. Każda rozmowa dotyczyła drobnych, codziennych--frustracji, które rozpoznałby każdy, kto zajmuje się uprawami na świeżym powietrzu: radzenie sobie z podmuchami wiatru, które wyginają słabe ramy, spędzanie popołudni na łataniu dziur w zużytych pokryciach i znajdowaniu wolnego czasu tylko na utrzymanie rosnących schronień między żniwami. Do południa, gdy słońce ogrzało ziemię, zakończyłem spacer z poczuciem, że otrzymałem proste, pozbawione filtrów spojrzenie na to, jak lokalni hodowcy dokonują cichych, praktycznych zmian, aby chronić swoje uprawy przez cały sezon.